Nici hialuronowe jest to opatentowana w 2008 r. technika w dermatologii estetycznej. Polega ona na linijnym podawaniu kwasu hialuronowego w oparciu o wektory napięcia skóry.
Pomysł powstał w oparciu o zabieg wprowadzania w skórę nici złota. Taki zabieg miały wykonany m. in. takie gwiazdy Hollywoodu jak Isabelle Adjani czy Catherine Deneuve. Spowodował on efekt zbliżony do liftingu. Złoto jest jednak substancją obcą dla skóry , stąd konieczność znalezienia substancji bezpiecznej i pielęgnującej.

Kwas hialuronowy jest naturalnym polisacharydem występującym w ludzkim ciele, głównie w skórze w różnorodnych stężeniach. Utrzymuje on prawidłowe nawodnienie tkanek dzięki  zdolności  wiązania wody jest określany jako magazyn wody w skórze. Jest  też niezbędnym jej składnikiem. Codziennie  następuje rozpad i tworzenie nowego kwasu hialuronowego w skórze. Jednak w miarę upływu lat umiejętność tworzenia  nowego kwasu hialuronowego zanika, co jest przyczyną powstawania licznych zmarszczek oraz utraty jędrności skóry i jej odwodnienia.

Kwas hialuronowy używany jest przez lekarzy do wygładzania zmarszczek. Ponieważ jest preparatem stabilizowanym w różnych procesach technologicznych dostępne są produkty  tylko o około  jeden procent różniące się od tego który mamy w skórze oraz różniące się dużo bardziej. Stąd ważne jest aby to lekarz wykonywał zabieg  dobierając odpowiedni i bezpieczny preparat. Kwas hialuronowy zbliżony do naturalnego nie zakłóca naturalnych funkcji skóry, całkowicie integruje się ze skórą i zapewnia normalny przepływ tlenu, substancji odżywczych i hormonów. Ma działanie stymulujące fibroblasty do wytwarzania własnego kolageny , wychwytuje i neutralizuje wolne rodniki i nawilża skórę a w przypadku nici hialuronowych poprawia napięcie skóry.


 Wskazania:

  • poprawa owalu twarzy
  • napięcie skóry policzków i czoła
  • uniesienie brwi i zewnętrznego kącika oka
  • odbudowę skóry dolnej powieki.

 Przeciwwskazania:

  • miesiączka;
  • ciąża i karmienie piersią;
  • zaburzenia układu nerwowego i sercowo-naczyniowego;
  • choroby ALS i Alzheimera, płytki nerwowo-mięśniowej (np. miastenia gravis), choroby autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów);
  • regularne przyjmowanie leków w przypadku osób cierpiących na wyżej wymienione, choroby oraz leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych, które w swoim składzie mają substancje rozrzedzające krew (np. kwas acetylosalicylowy);
  • alergia na albuminę ludzką.